Doorgaans vat ik het invallen van de avondschemering op als een hint dat er zo zoetjes aan en uiteindelijk naar bed gegaan moet worden. En inderdaad, keer op keer blijkt weer dat het na verloop van tijd echt donker is en dat alle normale mensen naar bed zijn.
Hier in Umeå kan ik op de duisternis wachten tot Sint Juttemis, oftewel tot ergens halverwege augustus. Avondschemering gaat ongemerkt over in ochtendschemering. Dan ben ik verdiept in ‘t een of ander, wachtend op mijn slaapcue, en dan hhheeeeehallogoeiemorgen-wicher-hopsatralala-wat-een-mooie-nieuwe-dag-he-ik-ben-dus-de-zon-en-ik-kan-stralen-kijk-maar-pats-hupsakee-je-hele-kamer-in-lichterlaaie-mooi-he-ben-je-nou-niet-blij-dan?
De parkeerplaats achter om tien over twee ’s nachts. 1/30 s belichtingstijd. De lichtintensiteit in de foto komt heel aardig overeen met de lichtsterkte zoals-ie in het echt was.
Zelfde tijdstip, maar genomen met een veel kortere sluitertijd zodat er wat van het gloren te zien valt.
Naast mooie schemertaferelen levert de nachteloosheid nog het volgende op:
- Schorre zangvogels, want die draaien shifts van zes uur zonder pauze.
- Warmte. Al die zonneschijn maakt dat we ook hier de 25 °C hebben kunnen aantikken.
- Ontploffende bossen en parken. Waar een maand geleden nog sneeuw lag is het gras nu alweer gemaaid. In Nederland heb je vroeg- en laat uitlopende bomen en struiken. Hier is het gewoon een kwestie van WHAM-groeien-groeien-go-go-GO! zodra de grond ontdooid is. Alles tegelijk. Als je ’s ochtends het bos in gaat moet je een bijl meenemen ’s middags hetzelfde pad terug te kunnen nemen.
- Chronisch vermoeide Wichers. Mijn kamerraam is op het noorden. ‘t Is er om 3:00 ’s ochtends lichter dan op elk ander moment van de dag. Het is een zieke grap van de architect, want dit betekent dus ook dat het ’s winters de klok rond nacht is. Mmmm, nacht. Maar voor nu zoek ik zo’n ding dat wintervermoeide mensen gebruiken, zo’n kunstzon – maar dan omgekeerd. Een kunstnacht. Een apparaat waar ik dan elke avond even voor moet zitten en dan straalt het verrukkelijk koude en stille donkerte in mijn gezicht.




Dikke gordijnen of luiken zijn misschien een idee, en een timer die je duidelijk laat weten wanneer het nacht is/zou moeten zijn.
En voor de winter, zo’n lichtwekker is heel fijntjes.
Sterkte iig. Hier slaap ik weinig vanwege de warmte, weer een ander probleem…
http://www.dreamessentials.com/a_intro_eye_masks.aspx
@J: als ik zo die dame op die webpagina bekijk vraag ik me af ze ook al loensde vóórdat ze aan die eye masks begon ;-)
@obrama: Dat werkt! Ik hang nou zo tegen 2200 een dikke deken voor het raam om donkertje te spelen.